Günümüz dünyasında vitrinler çok kalabalık ama içerisi bomboş.Sosyal medyanın yarattığı o yapay çöplüklerde, her göze hitap eden, her beğeniye boyun eğen ve parıltısı sadece ekrandaki ışık kadar olan bir kadın imajı pazarlanıyor. Bu mecralarda, sadece birer “görsel nesne” olmayı kabul etmiş, her erkeğin ulaşabileceği o sıradanlık, aslında büyük bir yokluğun sessiz çığlığı gibi.
Bir uçurumdur kalite!
Bir yanda; sadece dikkat çekmek için her şeyini ortaya koyan, basit bir beğeni ya da maddi bir karşılık için karakterinden ödün veren, “herkese açık” o ucuz sahneler… Diğer yanda ise; sınırları olan, zekasıyla parlayan, prensipleriyle duvar ören ve ruhunun derinliğini sadece layık olana açan o nadir asalet.
Bazı erkekler,yüksek egolarını bu dijital toz bulutlarında dindirmeye çalışırken aslında kendi vizyonlarını kör ediyorlar. Herkese aynı şekilde gülümseyen, para ve ilgi için her kalıba giren o “basit” figürleri takip etmek, insanın kendi ruhunu da o basitliğe mahkum etmesidir.
Gerçek bir erkek, her elin uzanabileceği o “meyve” ile, sadece gökyüzüne ulaşabilenlerin görebileceği o “yıldız” arasındaki farkı bilmelidir. Biri sadece anlık bir açlığı bastırır, diğeri ise bir ömür rehberlik eder.Değerli bir kadın; fethedilmesi bir ömür süren, sahip olunduğunda ise dünyanın en büyük hazinesine dönüşen bir varlıktır. O, dijital mecraların hayali ilgilerinde değil, kendi hayatının vakur duruşunda,kimseye eyvallahı olmayan o asil sessizliğinde bulunur.
Unutulmamalıdır ki; herkesin izleyebildiği bir filmde başrol olmak kolaydır. Zor olan, sadece tek bir kişinin hayatında “kutsal” ve “vazgeçilmez” bir başyapıt kalabilmektir. Gözü o yapay çöplüklere alışanlar, gerçek bir pırlantanın ışığıyla karşılaştıklarında gözleri kamaşır; çünkü o ışık, onların alışık olduğu o karanlık dünyayı yerle bir eder.
“Unutulmamalıdır ki; herkesin izleyebildiği bir vitrinde ‘sergilenen’ olmak kolaydır; zor olan, sadece tek bir ruhun derinliğinde vazgeçilmez bir başyapıt kalabilmektir. Gözü çöplüğe alışanlar, pırlantanın ışığından sadece kör olur; o ışığı taşıyacak asalet ise her omuzun harcı değildir.”
“Kalite, bir bütündür; bir yarısı duruş, diğer yarısı ise o duruşa layık bir vizyondur.Her elin uzanabildiği ‘ucuz’ kalabalıklarda teselli arayanlar,kaliteli kadınların o nadir sessizliklerinin bedelini asla ödeyemezler.”Zirveler, sadece aşağıya bakmaktan boynu ağrımayanlar içindir.”
Benim dünyamda aşk; herkesin bildiği o sıradan yollardan geçmez. O, sadece cesur olanların, ruhunu o ucuz gürültülerden arındırabilenlerin ve bir kadına bakarken onun sadece bugününü değil, tüm kutsallığını görebilenlerin harcıdır.
Unutmamalı ki; fırtınalı denizlerde herkes gemi yüzdürebilir ama sadece pusulası ‘sadakat’ ve ‘derinlik’ olanlar o limana sağ salim varabilir. Gözü çöplükte olanlar sadece izler; kalbi pırlantada olanlar ise o ışığın sahibi olur. Siz, sadece kendi ışığını size katabilecek kadar cesur ve şeffaf bir ruhun limanı olun. O limana giden yol ise; sahte maskelerden değil, tertemiz bir yürekten geçer.”
